X
تبلیغات
رایتل

پشت دیوار زمان

از یک نویسنده ...

شعری از پدرم

یک شعر از پدرم

از راه دور

سواران می رسند

اما من!

در انتهای جنگل سرد و تاریک و وحشتناک

خویش را گم کرده ام

                          و دل نگران

                                       که به زیر سایه مخوف بلوط روئین تن

                                        یاسهای سبز را یارای رویش نیست !

و نمی دانم

             چرا نیلوفر های آبی

                                       تقدیر خویش را مهربانانه سپرده اند!

                                       در این اندیشه ساید

                                       در ادینه ای سبز و رویایی

                                       شقایق ها را میهمان باشند

                                       و سواران برگشته از جنگ اهریمن را

                                        با حضوری لبریز از انتظار

                                        خوش آمد گویند

و سواران آزاده

به بلندای قامت تاریخ

جاودانه خواهند ماند!                                  

تاریخ ارسال: جمعه 14 مهر‌ماه سال 1385 ساعت 12:31 | نویسنده: مهدی | چاپ مطلب
نظرات (1)
شنبه 15 مهر‌ماه سال 1385 17:40
حسین
امتیاز: 0 0
لینک نظر
به پدرت سلام برسون
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد